Tokom studija pretežno se bavila crtežom. U početku su to bili mali crteži – zabeleške sveta oko sebe. Ljudska figura se uvek izdvajala kao dominantan motiv, posebno kroz portrete i autoportrete. Kroz autoportret istražuje različita stanja i ljudske emocije. Vremenom se format radova povećavao, a na crtežima su kadrirani delovi figure, dok kroz teksture ostvarene olovkama u boji na papiru gradi kompoziciju, fokusirajući se na svetlost.

Prvi rad u seriji „Svetlost je izvor života“, po kojoj je ciklus dobio ime, predstavlja početak istraživanja. Ceo ciklus čini simbioza radova koji se međusobno nadovezuju i kroz njihovo kombinovanje stvaraju nove kontekste. Serija radova može se posmatrati i u širem kontekstu istraživanja ženskog tela, ranjivosti spoljašnjeg i unutrašnjeg bića. Žensko telo u njenom radu nije seksualizovano, već predstavljeno istinito, kao prostor iz kojeg počinje i nastaje život, kao i novi svetovi.

Kroz ovaj ciklus umetnica istražuje i prostore između svetlosti i senke, odnosno između jave i sna. Serija radova, kao i radovi kolega sa klase Sare Lazić i Tomice Garića, prerasli su u zajednički ciklus „Dnevnik snova“, koji je rezultirao istoimenom zajedničkom izložbom.

Motiv plišane igračke koji se pojavljuje u radovima predstavlja posmatrača i čuvara, odnosno simbol detinjstva. On povezuje sadašnjost sa prošlošću, predstavlja čuvara svetova i most između dve istine. Na pojedinim radovima je vidljiv, dok je na drugima skriven, ali je njegova prisutnost uvek prisutna. Istu temu istražuje i kroz medij uljanog slikarstva na platnu.