Marina Marković ubraja se među značajne umetnice savremene srpske scene, čija se praksa razvija kroz istraživanje tela i telesnosti kao centralnih tema. Njen rad obuhvata raspon od ličnih iskustava do promišljanja složenih društvenih pitanja vezanih za žensko telo, pri čemu gradi izraz koji objedinjuje intimno i političko. Polazeći od sopstvenog iskustva, njen umetnički pristup usmeren je ka analiziranju politika tela, konstrukcije i dekonstrukcije roda i seksualnosti, kao i složenih odnosa moći u kojima se prepliću sloboda i prinuda.
Tokom vremena njen odnos prema telu razvijao se od njegove objektivizacije ka istraživanju telesnih rituala i međusobne povezanosti fizioloških, psiholoških i društveno-političkih aspekata iskustva. U svom radu koristi različite medije – od crteža i tetovaže, preko veza i tekstila, do instalacija, performansa i videa – često polazeći od aktivnosti koje su društveno označene kao „ženske“. Kroz takav pristup istražuje pojmove zadovoljstva i užitka, ali i njihove veze sa kontrolom, ograničenjem, kaznom, otuđenjem i različitim oblicima društvene regulacije. Njena dela otvaraju prostor za razmatranje odnosa dominacije i subordinacije, kako u javnoj, tako i u intimnoj sferi.
U središtu njenog umetničkog delovanja nalazi se težnja ka razotkrivanju društveno-političkih mehanizama pritiska, posebno biopolitičkih normi koje se nameću ženama unutar heteropatrijarhalnog sistema. Kroz svoj rad ukazuje na to da su pitanja slobode i prinude duboko isprepletena i nerazdvojiva u savremenom ženskom iskustvu.
Marina Marković rođena je 1983. godine u Beogradu. Osnovne i master studije slikarstva završila je na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu, a trenutno je na doktorskim studijama Novih medija na Univerzitetu u Beogradu. Od 2006. godine kontinuirano izlaže na festivalima, umetničkim sajmovima, kao i na brojnim grupnim i samostalnim izložbama u zemlji i inostranstvu, uključujući Sjedinjene Američke Države, Veliku Britaniju, Japan, Italiju i Meksiko.
Učestvovala je u rezidencijalnim programima u Njujorku (ISCP – International Studio & Curatorial Program) i Beču (Q21 MuseumsQuartier). Dobitnica je nagrada Young Visual Artist Award i Dimitrije Bašičević Mangelos za 2011. godinu, kao i nagrade Vladimir Veličković za crtež 2021. godine. Njeni radovi deo su brojnih privatnih i javnih kolekcija širom sveta.
Godine 2022. njen rad uključen je u Secondary Archive, platformu posvećenu umetnicama iz Centralne i Istočne Evrope, predstavljenu u okviru Manifeste 14. Suosnivačica je međunarodnog rezidencijalnog programa Naked Art Residency u Goloj Glavi u Srbiji, kao i gostujuća profesorka na RUFA Univerzitetu u Rimu.
