Srđan Đile Marković jedan je od najznačajnijih multimedijalnih umetnika savremene srpske umetničke scene. Njegovo stvaralaštvo zauzima posebno mesto u kontekstu alternativnih i novotalasnih praksi osamdesetih i devedesetih godina 20. veka. Njegov rad razvijao se izvan dominantnih institucionalnih tokova, u prostoru umetničkog eksperimenta, interdisciplinarnosti i otpora akademskim i društvenim konvencijama. Kao slikar, likovni kritičar i muzičar, Marković je gradio autentičan izraz koji povezuje slikarstvo, muziku, film i performans, oblikujući vizuelni i konceptualni identitet jedne generacije. Njegovo stvaralaštvo karakterišu sloboda forme, otvorenost prema različitim medijima i kontinuirano preispitivanje uloge umetnosti u savremenom društvu.
Rođen je 1959. godine u Beogradu. Diplomirao je slikarstvo na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu 1988. godine, u klasi prof. Milice Stevanović, a magistrirao 1991. godine na istom fakultetu. Prvi put izlaže 1984. godine na Oktobarskom salonu u Umetničkom paviljonu „Cvijeta Zuzorić“, dok svoju prvu samostalnu izložbu realizuje 1987. godine u Galeriji Studentskog kulturnog centra u Beogradu. Tokom karijere priredio je brojne samostalne izložbe u Srbiji i učestvovao na velikom broju kolektivnih izložbi. Izlagao je u Muzeju savremene umetnosti u Beogradu na izložbama „O normalnosti“ (2005) i „Grad: mesto identiteta“ (2023), kao i na manifestaciji Likovna jesen u Somboru 2008. godine. Godine 1992. boravio je na studijskom boravku u Los Anđelesu, gde je učestvovao na kolektivnoj izložbi u Gallery Ninna Frost.
Za svoj umetnički rad dobitnik je značajnih priznanja, među kojima se izdvajaju nagrada Fonda „Miloš Bajić, profesor ALU“ (1988), prva nagrada za slikarstvo na manifestaciji „Prolećni anale“ u Čačku (2010) i nagrada „Zlatna paleta“ na prolećnoj izložbi ULUS-a iste godine. Ova priznanja potvrđuju njegovu umetničku relevantnost i trajni doprinos savremenoj likovnoj umetnosti u Srbiji.
Paralelno sa likovnim stvaralaštvom, Marković je bio aktivan kao likovni kritičar i publicista. Od sredine osamdesetih godina objavljivao je tekstove u listovima i časopisima NON, Student, Likovni život i Glas javnosti, u kome se 1999. godine zapošljava kao likovni kritičar i ostaje do 2008. godine. Autor je brojnih predgovora i tekstova za izložbene kataloge, čime je značajno doprineo teorijskoj i kritičkoj artikulaciji savremene umetničke scene.
Posebno važan segment njegovog rada čini muzika i multimedijalna praksa. Od 1978. godine svirao je u brojnim beogradskim novotalasnim bendovima, među kojima su Nule, UKT, Bombarderi, Disciplina kičme, Plaćenici, Kazimirov kazneni korpus, DDT i Supernaut, sa kojom je 1993. godine snimio kasetu “Budućnost sada”. Sa Sonjom Savić osniva multimedijalnu trupu S. S. Supernaut, koja realizuje filmove “Ubistvo na ivici grada”, “Superstvarnost” i “Relay”. Sa slikarom Miomirom Grujićem Flekom nastupa na BITEF-u 1995. godine, a bio je i saradnik Radija B92 kao autor i voditelj emisije „Radio mitomanija“ (1993–1994).
Srđan Đile Marković pripada generaciji umetnika koji su, kroz eksperiment i interdisciplinarnost, trasirali nove puteve razumevanja umetnosti kao prostora slobode, kritike i ličnog izraza. Njegov opus povezuje lokalni kulturni kontekst sa univerzalnim pitanjima identiteta, umetničke autonomije i društvene odgovornosti umetnosti. Dela mu se nalaze u kolekciji Muzeja savremene umetnosti u Beogradu, kao i u brojnim privatnim kolekcijama.
